In diébus illis: Surgens Paulus et manu silentium índicens, ait: Viri fratres, fílii generis Abraham, et qui in vobis timent Deum, vobis verbum salútis hujus missum est. Qui enim habitábant Jerúsalem, et príncipes ejus, ignorántes Jesum et voces Prophetárum, quæ per omne sábbatum legúntur, judicántes implevérunt: et nullam causam mortis inveniéntes in eo, petiérunt a Piláto, ut interfícerent eum. Cumque consummássent ómnia, quæ de eo scripta erant, deponéntes eum de ligno, posuérunt eum in monuménto. Deus vero suscitávit eum a mórtuis tértia die: qui visus est per dies multos his, qui simul ascénderant cum eo de Galilǽa in Jerúsalem, qui usque nunc sunt testes ejus ad plebem. Et nos vobis annuntiámus eam, quæ ad patres nostros repromíssio facta est: quóniam hanc Deus adimplévit fíliis nostris, resúscitans Jesum Christum, Dóminum nostrum.
Naqueles dias, levantando-se Paulo e fazendo sinal com a mão, a pedir silêncio, disse: «Varões, meus irmãos, descendentes de Abraão, e aqueles de vós que temem Deus: é a vós que esta palavra de salvação é dirigida. Os habitantes de Jerusalém e seus discípulos, havendo desprezado Jesus e as palavras dos Profetas, que lhes foram lidas em cada sábado, as cumpriram, condenando-O; e, ainda que não tivessem encontrado n’Ele nada que merecesse a morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-l’O. Quando se cumpriu tudo quanto estava escrito a seu respeito, desceram-n’O da cruz e depositaram-n’O no sepulcro. Mas Deus ressuscitou-O dos mortos ao terceiro dia; e, durante vários dias, em seguida, foi visto por aqueles que haviam subido com Ele da Galileia para Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas junto do povo. Nós, pois, vos anunciamos que a promessa feita a nossos pais, Deus já a cumpriu para os nossos filhos, ressuscitando nosso Senhor Jesus Cristo».