In illo témpore: Cum sero esset die illo, una sabbatórum, et fores essent clausæ, ubi erant discípuli congregáti propter metum Judæórum: venit Jesus, et stetit in médio, et dixit eis: Pax vobis. Et cum hoc dixísset, osténdit eis manus et latus. Gavísi sunt ergo discípuli, viso Dómino. Dixit ergo eis íterum: Pax vobis. Sicut misit me Pater, et ego mitto vos. Hæc cum dixísset, insufflávit, et dixit eis: Accípite Spíritum Sanctum: quorum remiseritis peccáta, remittúntur eis; et quorum retinuéritis, reténta sunt. Thomas autem unus ex duódecim, qui dícitur Dídymus, non erat cum eis, quando venit Jesus. Dixérunt ergo ei alii discípuli: Vídimus Dóminum. Ille autem dixit eis: Nisi vídero in mánibus ejus fixúram clavórum, et mittam dígitum meum in locum clavórum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam. Et post dies octo, íterum erant discípuli ejus intus, et Thomas cum eis. Venit Jesus, jánuis clausis, et stetit in médio, et dixit: Pax vobis. Deinde dicit Thomæ: Infer dígitum tuum huc et vide manus meas, et affer manum tuam et mitte in latus meum: et noli esse incrédulus, sed fidélis. Respóndit Thomas et dixit ei: Dóminus meus et Deus meus. Dixit ei Jesus: Quia vidísti me, Thoma, credidísti: beáti, qui non vidérunt, et credidérunt. Multa quidem et alia signa fecit Jesus in conspéctu discipulórum suórum, quæ non sunt scripta in libro hoc. Hæc autem scripta sunt, ut credátis, quia Jesus est Christus, Fílius Dei: et ut credéntes vitam habeátis in nómine ejus.
Naquele tempo, chegada a tarde daquele dia, que era o primeiro da semana, encontrando-se os discípulos reunidos em um lugar, cujas portas estavam fechadas, por causa do medo que tinham dos judeus, veio Jesus, e, estando no meio deles, disse: «A paz seja convosco!». Depois de dizer isto, mostrou as suas mãos e o seu lado. E alegraram-se os discípulos, vendo o Senhor. E disse-lhes novamente: «A paz seja convosco! Assim como meu Pai me enviou, assim também vos envio». Ditas estas palavras, soprou sobre eles, dizendo: «Recebei o Espírito Santo. Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados, e àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos». Porém Tomé, um dos Doze, que era chamado Dídimo, não estava com eles. Disseram-lhe, então, os outros discípulos: «Vimos o Senhor!». Ele respondeu-lhes: «Se não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, se não meter o meu dedo no lugar dos cravos e não meter a minha mão no seu lado, não acreditarei». Passados oito dias, encontravam-se os discípulos outra vez, no mesmo lugar, estando Tomé com eles. E veio Jesus, estando as portas fechadas; e, pondo-se no meio deles, disse: «A paz seja convosco». Em seguida disse a Tomé: «Mete aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; aproxima, também, a tua mão e mete-a no meu lado; e não sejas incrédulo, mas fiel». Respondeu Tomé: «Meu Senhor e meu Deus!». Disse-lhe Jesus: «Porque me viste, ó Tomé, acreditaste: bem-aventurados aqueles que não viram e acreditaram». Jesus fez ainda na presença de seus discípulos muitos outros milagres, que não foram escritos neste livro; mas estes foram, a fim de que acrediteis que Jesus Cristo é Filho de Deus; e, acreditando, alcanceis a vida eterna em seu nome.