In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Cum persequéntur vos in civitáte ista, fúgite in áliam. Amen, dico vobis, non consummábitis civitátes Israël, donec véniat Fílius hóminis. Non est discípulus super magístrum nec servus super dóminum suum. Súfficit discípulo, ut sit sicut magíster ejus: et servo, sicut dóminus ejus. Si patremfamílias Beélzebub vocavérunt; quanto magis domésticos ejus? Ne ergo timuéritis eos. Nihil enim est opértum, quod non revelábitur: et occúltum, quod non sciétur. Quod dico vobis in ténebris, dícite in lúmine: et quod in aure audítis, prædicáte super tecta. Et nolíte timére eos, qui occídunt corpus, ánimam autem non possunt occídere: sed pótius timéte eum, qui potest et ánimam et corpus pérdere in gehénnam.
Naquele tempo, disse Jesus aos seus discípulos: «Quando vos perseguirem em uma cidade, fugi para outra. Em verdade vos digo: não acabareis de percorrer as cidades de Israel sem que venha o Filho do homem. O discípulo não é superior ao mestre, nem o servo ao senhor. Basta ao discípulo ser como o mestre e ao servo como o senhor. Se chamaram Belzebute ao pai de família, o que não chamarão aos seus domésticos? Portanto, os não receeis; pois não há nada secreto que não seja revelado, nem oculto que não seja conhecido. Aquilo que vos digo nas trevas, dizei-o à luz; e o que vos digo ao ouvido, pregai-o sobre os tectos. E nunca temais aqueles que matam o corpo, mas não podem matar a alma; temei antes Aquele que pode condenar a alma e o corpo ao inferno».