In diébus illis: Petrus et Joánnes ascendébant in templum ad horam oratiónis nonam. Et quidam vir, qui erat claudus ex útero matris suæ, bajulabátur: quem ponébant cotídie ad portam templi, quæ dícitur Speciósa, ut péteret eleemósynam ab introeúntibus in templum. Is cum vidísset Petrum et Joánnem incipiéntes introíre in templum, rogábat, ut eleemósynam acciperet. Intuens autem in eum Petrus cum Joánne, dixit: Réspice in nos. At ille intendébat in eos, sperans se áliquid acceptúrum ab eis. Petrus autem dixit: Argéntum et aurum non est mihi; quod autem habeo, hoc tibi do: In nómine Jesu Christi Nazaréni surge, et ámbula. Et apprehénsa manu ejus déxtera, allevávit eum, et protínus consolidátæ sunt bases ejus et plantæ. Et exsíliens stetit, et ambulábat: et intrávit cum illis in templum, ámbulans et exsíliens et laudans Deum. Et vidit omnis populus eum ambulántem et laudántem Deum. Cognoscébant autem illum, quod ipse erat, qui ad eleemósynam sedébat ad Speciósam portam templi: et impléti sunt stupore et écstasi in eo, quod contígerat illi.
Como Pedro e João subissem ao templo para a hora nona da oração, encontraram um homem, que era coxo desde o seio de sua mãe, a quem colocavam todos os dias à porta do templo, chamada «Especiosa», para pedir esmola àqueles que entravam. Ora, havendo este homem visto Pedro e João, que iam a entrar no templo, pediu-lhes esmola. Então Pedro fixou os olhos nele, ao mesmo tempo que João, e disse-lhe: «Olha para nós». Ele fitou-os atentamente, esperando que lhe dessem alguma coisa. Mas Pedro disse-lhe: «Eu não tenho ouro, nem prata; mas dou-te aquilo que tenho. Em nome de Jesus Cristo Nazareno, levanta-te e caminha!». E, segurando-o pela mão direita, ergueu-o. Logo as suas pernas e os seus pés se firmaram, e o coxo, saltando pelos seus pés, se pôs de pé e começou a andar, entrando com eles no templo e caminhando, saltando e louvando Deus. E todo o povo o via caminhar e louvar Deus; e, reconhecendo que aquele era o mesmo que estava assentado à porta «Especiosa» do templo a mendigar, ficou cheio de admiração e de espanto pelo que havia acontecido.