In illo témpore: Thomas, unus ex duódecim, qui dícitur Dídymus, non erat cum eis, quando venit Jesus. Dixérunt ergo ei alii discípuli: Vídimus Dóminum. Ille autem dixit eis: Nisi videre in mánibus ejus fixúram clavórum, et mittam dígitum meum in locum clavórum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam. Et post dies octo, íterum erant discípuli ejus intus, et Thomas cum eis. Venit Jesus jánuis clausis, et stetit in médio, et dixit: Pax vobis. Deinde dicit Thomæ: Inter dígitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum: et noli esse incrédulus, sed fidélis. Respóndit Thomas et dixit ei: Dóminus meus et Deus meus. Dixit ei Jesus: Quia vidisti me, Thoma, credidísti: beáti, qui non vidérunt, et crediderunt.
Naquele tempo, Tomé, um dos Doze, que era chamado Dídimo, não estava com eles. Disseram-lhe, então, os outros discípulos: «Vimos o Senhor!». Ele disse-lhes: «Se não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, se não meter o meu dedo no lugar dos cravos e se não meter a minha mão no seu lado, não acreditarei». Passados oito dias, encontravam-se outra vez no mesmo lugar, estando Tomé com eles. Veio então Jesus, estando as portas fechadas; e, pondo-se no meio deles, disse: «A paz seja convosco». Em seguida disse a Tomé: «Mete aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; aproxima, também, a tua mão e mete-a no meu lado; não sejas incrédulo, mas fiel». Respondeu Tomé: «Meu Senhor e meu Deus!». Disse-lhe Jesus: «Porque me viste, ó Tomé, acreditaste: bem-aventurados aqueles que não viram e acreditaram».