In illo témpore: Cum introísset Jesus Caphárnaum, accessit ad eum centúrio, rogans eum et dicens: Dómine, puer meus jacet in domo paralýticus, et male torquétur. Et ait illi Jesus: Ego véniam et curábo eum. Et respóndens centúrio, ait: Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur puer meus. Nam et ego homo sum sub potestáte constitútus, habens sub me mílites, et dico huic: Vade, et vadit; et alii: Veni, et venit; et servo meo: Fac hoc, ei facit. Audiens autem Jesus, mirátus est et sequéntibus se dixit: Amen, dico vobis, non inveni tantam fidem in Israël. Dico autem vobis, quod multi ab Oriénte et Occidénte vénient, et recúmbent cum Abraham et Isaac et Jacob in regno cœlórum: filii autem regni ejiciéntur in ténebras exterióres: ibi erit fletus et stridor déntium. Et dixit Jesus centurióni: Vade, et, sicut credidísti, fiat tibi. Et sanátus est puer in illa hora.
Naquele tempo, entrando Jesus em Cafarnaum, aproximou-se dele um centurião, pedindo-Lhe e dizendo: «Senhor, o meu servo jaz em casa paralítico e sofre gravemente». Jesus disse-lhe: «Eu irei e o curarei». Mas o centurião respondeu: «Senhor, não sou digno de que entreis em minha casa; dizei somente uma palavra e o meu servo será curado. Pois eu, posto que seja um homem sujeito a outros superiores, tenho soldados debaixo das minhas ordens. E digo a um: vai; e ele vai. E digo a outro: vem; e ele vem. E digo ao meu servo: faz isto; e ele faz». Ouvindo Jesus isto, ficou admirado e disse aos que O seguiam: «Em verdade vos digo que nunca encontrei tão grande fé em Israel! Declaro-vos que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar no banquete com Abraão, Isaque e Jacob, no reino dos céus; mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores, onde só haverá pranto e ranger de dentes». Então Jesus disse ao centurião: «Vai; e, assim como acreditastes, assim acontecerá». E naquela hora o servo foi curado.