In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Vado ad eum, qui misit me: et nemo ex vobis intérrogat me: Quo vadis? Sed quia hæc locútus sum vobis, tristítia implévit cor vestrum. Sed ego veritátem dico vobis: expédit vobis, ut ego vadam: si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos: si autem abíero, mittam eum ad vos. Et cum vénerit ille. árguet mundum de peccáto et de justítia et de judício. De peccáto quidem, quia non credidérunt in me: de justítia vero, quia ad Patrem vado, et jam non vidébitis me: de judício autem, quia princeps hujus mundi jam judicátus est. Adhuc multa hábeo vobis dícere: sed non potéstis portáre modo. Cum autem vénerit ille Spíritus veritátis, docébit vos omnem veritátem. Non enim loquétur a semetípso: sed quæcúmque áudiet, loquétur, et quæ ventúra sunt, annuntiábit vobis. Ille me clarificábit: quia de meo accípiet et annuntiábit vobis.
Naquele tempo, disse Jesus aos seus discípulos: «Vou para Aquele que me enviou e nenhum de vós me pergunta: Para onde ides? Mas, porque disse estas coisas, encheu-se o vosso coração de tristeza! Pois digo-vos a verdade: É necessário que eu vá, porque, se não for, o Consolador não descerá a vós; mas, se for, eu vo-l’O enviarei. E, quando Ele vier, convencerá o mundo acerca do pecado, da justiça e do juízo: acerca do pecado, porque não acreditaram em mim; acerca da justiça, porque vou para o Pai, e já me não vereis; e acerca do juízo, porque o soberano deste mundo já está julgado. Muitas coisas tenho ainda para vos dizer; mas, agora, não podeis compreendê-las. Quando o Consolador o Espírito da verdade vier, ensinar-vos-á toda a verdade. Ele não falará especialmente de si mesmo, mas daquilo que tiver ouvido e das coisas que hão-de acontecer; e me glorificará, porque receberá do que é meu, e vo-lo anunciará.