In illo témpore: Ascéndens Jesus in navículam, transfretávit et venit in civitátem suam. Et ecce, offerébant ei paralýticum jacéntem in lecto. Et videns Jesus fidem illórum, dixit paralýtico: Confíde, fili, remittúntur tibi peccáta tua. Et ecce, quidam de scribis dixérunt intra se: Hic blasphémat. Et cum vidísset Jesus cogitatiónes eórum, dixit: Ut quid cogitátis mala in córdibus vestris? Quid est facílius dícere: Dimittúntur tibi peccáta tua; an dícere: Surge et ámbula? Ut autem sciátis, quia Fílius hóminis habet potestátem in terra dimitténdi peccáta, tunc ait paralýtico: Surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. Et surréxit et ábiit in domum suam. Vidéntes autem turbæ timuérunt, et glorificavérunt Deum, qui dedit potestátem talem homínibus.
Naquele tempo, subindo Jesus para uma barca, passou o lago e foi para a cidade de Cafarnaum, onde Lhe apresentaram um paralítico, deitado num leito. Vendo Jesus a fé de todos, disse ao paralítico: «Tem confiança, meu filho, os teus pecados ficam-te perdoados». Logo alguns dos escribas disseram intimamente: «Este homem blasfema!». Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: «Para que cogitais mal nos vossos corações? Qual é mais fácil dizer: Os teus pecados ficam-te perdoados, ou levanta-te e caminha? Pois, para que conheçais que o Filho do homem tem na terra poder de perdoar os pecados, levanta-te (continuou Ele, dirigindo-se ao paralítico), leva a tua cama e vai para tua casal». E o paralítico levantou-se e foi para casa. Vendo as turbas do povo este acontecimento, ficaram cheias de temor e deram glória a Deus, que havia dado tal poder aos homens!